چرا برخی از افراد چاق دارای چربی سالمتری نسبت به سایرین هستند؟
1 نوامبر 2017- یکی از پارادوکس‌ها در مطالعه‌ی چاقی، که اطلاعات کمی در مورد آن وجود دارد، این است که افراد دارای اضافه وزن که چربیها را با سرعت زیاد تجزیه می‌کنند، نسبت به همسالان خود که چربی را به طور موثرتری ذخیره می‌کنند، از سلامت کمتری برخوردار هستند.
این پارادوکس به این دلیل است که هنگامیکه چربیها تجزیه می‌شوند، بسیاری از اسیدهای چرب از بافت چربی آزاد شده و می‌تواند در غلظت مضری در سایر بافتها و ارگانهای بدن ذخیره شود که منجر به مقاومت به انسولین می‌گردد که یکی از نشانه‌های اصلی دیابت نوع 2 و بیماری قلبی است.
در این تحقیق که توسط محققان دانشگاه میشیگان انجام شد، چندین ویژ‌گی کلیدی در بافت چربی کشف شد که نشان می‌دهد برخی افراد چاق بالغ، چربی بدنی خود را بصورت سالمتری ذخیره می‌کنند، این مطالعات همچنین نشان داد که ورزش هوازی می‌تواند به ذخیره‌ی سالمتر چربیها کمک کند. اکثر افراد چاق به انسولین مقاوم هستند که می‌تواند منجر به دیابت نوع 2 و سایر بیماریهای مزمن شود. با این حال، دکتر Horowitz استاد علوم حرکتی در دانشکده‌ی Kinesiology در دانشگاه میشیگان و همکارانش دریافتند که حدود یک سوم از 30 فرد چاق بالغی که در این مطالعه شرکت داشتند به انسولین مقاوم نبودند، حال این پرسش مطرح می‌شود که چه چیزی از این افراد در برابر مقاومت به انسولین محافظت می‌کند؟
نمونه گیری از بافت چربی این افراد نشان داد در بدن افراد چاق سالمتر، چربیها با سرعت پایین‌تری تجزیه می‌شوند، این افراد پروتئین های کمتری برای تجزیه‌ی چربیها دارند و در عوض پروتئین‌های بیشتری در بدن آنها برای ذخیره‌ی چربی فعالیت می کند. آنها همچنین دارای سلولهای فیبروتیک کمتری در بافت چربی خود هستند که به بافت چربی آنها اجازه می‌دهد انعطاف پذیرتر باشد و فعالیت برخی مسیرهای التهابی در بافت چربی آنها کاهش یابد.
دکتر Horowitz گفت: بنظر غیر منطقی می‌رسد، اما اگر ما بتوانیم درک بهتری از چگونگی ذخیره‌ی موثرتر چربی در این افراد بدست آوریم، می‌توانیم علت آنرا بیابیم و درمانها و استراتژیهای پیشگیرانه‌ی موثرتری را برای بهبود برخی از بیماریهای مرتبط با چاقی ابداع کنیم.
در مطالعه‌ی دوم، محققان پس از یک جلسه تمرین هوازی از بافت چربی دو گروه از افراد دارای اضافه وزن، نمونه برداری کردند: یک گروه که به ورزش منظم می پرداختند و گروه دیگر که ورزش نمی‌کردند. برای هر دو گروه، تنها یک جلسه ورزش موجب تحریک سیگنالهایی گردید که منجر به رشد عروق خونی جدید در بافت چربی شد.
محققان همچنین نشانه‌هایی را از وجود عروق خونی بیشتر در بافت چربی افرادی که به ورزش منظم می‌پرداختند، نسبت به افرادی که ورزش نمی‌کردند، یافتند.
دکتر Horowitz گفت: سلامت بسیاری از بافتها تا حد زیادی به جریان خون و موادمغذی که در دسترس آنها قرار می گیرد، بستگی دارد. او افزود: هنگامیکه ما اضافه وزن می‌یابیم، سلولهای چربی ما گسترش می‌یابند، اما اگر جریان خون به موازات افزایش بافت چربی، افزایش نیابد، می‌تواند بافت را ناسالم کرده یا حتی سبب نکروز بافت چربی شود.
Horowitz تاکید کرد که این دو مطالعه به طور عمده به افراد چاق در معرض خطر بیماریهای متابولیک مربوط می‌شود، ما معتقدیم که ورزش منظم می‌تواند یک محیط ذخیره‌ی چربی سالمتر را زمانیکه دچار اضافه وزن و پرخوری می‌شویم، ایجاد کند. نتایج این مطالعه از این مفهوم حمایت می‌کند که پزشکان باید دیدگاه خود را در مورد چربی اصلاح کنند.
دکتر Horowitz می‌گوید: بافت چربی اغلب مورد سرزنش قرار می‌گیرد زیرا اکثر افراد تصور می‌کنند بافت چربی علت بیماری و چاقی است اما به طور کلی بافت چربی باعث افزایش وزن و چاقی افراد نمی‌شود، بلکه محل ذخیره‌ی چربی زمانیکه ما پرخوری می‌کنیم علت بروز بیماری است. مطالعه‌ی ما نمی‌گوید: که چاقی یا اضافه وزن، وضعیت سلامت و مطلوبی است اما زمانیکه ما بیش از نیاز بدنمان غذا می‌خوریم، مهم است که یک مکان امن برای ذخیره ی انرژی اضافه در بدنمان داشته باشیم.
در برخی افراد با یک میزان مساوی از ذخیره‌ی چربی در بدن، ساز و کاری وجود دارد که بافت چربی اضافی را در مکانهای مناسبی ذخیره می‌کنند، این تجمع چربی سالمتر می‌تواند از ابتلا آنها به مقاومت به انسولین و بیماریهای مرتبط با چاقی جلوگیری کند. بدن این افراد خود را با تجمع بافت چربی در مکانهای کم خطر سازگار کرده است ما برخی از این سازگاریها را شناسایی کرده‌ایم.
این دو مطالعه به ترتیب با عنوان" عوامل تنظیم کننده‌ی ذخیره‌ی بافت چربی زیر پوستی، فیبروز و التهاب، ممکن است سبب کاهش متابولیسم اسیدهای چرب در افراد بالغ چاق حساس به انسولین شود" و "ورزش هوازی، مارکرهای آنژیوژنز و بیان ژن IL6 در ماکروفاژها در بافت چربی زیر پوستی افراد دارای اضافه وزن یا چاق را افزایش می‌دهد" به ترتیب در مجلات Physiology - Endocrinology And Metabolism و Applied Physiology منتشر شد.
منابع و سایت خبر:
American Journal of Physiology - Endocrinology And Metabolism, 2017; 313 (4): E429 DOI: 10.1152/ajpendo.00084.2017
Journal of Applied Physiology, 2017; jap.00614.2017 DOI: 10.1152/japplphysiol.00614.2017
www.sciencedaily.com/releases/2017/11/171101130509.htm